Potasyum Sülfat Bıyık

Potasyum gübresi bizim için en yaygın gübredir. Hangi tür gübreler olduğunu biliyor musunuz? Potasyum klorür, potasyum nitrat, potasyum sülfat, potasyum dihidrojen fosfat ve odun külü hepsi çok iyi potasyum gübreleridir. Potasyum sülfat meyve bahçelerinde en yaygın kullanılanıdır. Suda çözünür, yüksek kullanım oranına sahiptir ve orta fiyatlıdır. Meyvelerin büyümesine renk katabilir ve kalitesini iyileştirebilir.

Bir dönüm meyve bahçesi yılda yaklaşık 150 kilogram kullanır. Gömülebilir, yayılabilir veya damlatılabilir. Kullanım yöntemi esnek ve kullanışlıdır. İyi kalitede potasyum sülfat ayrıca yaprak püskürtme için de kullanılabilir. Meyvelerin genişlemesi ve çatlaması üzerinde belirgin etkileri vardır ve ayrıca çok uygun maliyetlidir. Ancak, kullanım zamanına ve konsantrasyonuna dikkat edilmelidir. Potasyum sülfatın birçok faydası vardır ve bilimsel olarak kullanılmalıdır.

Aşırı veya sık kullanım ayrıca toprak asitlenmesine neden olur ve bu da mahsullerin manganez zehirlenmesine veya köklerin kararmasına ve çürümesine yol açar. Bu nedenle, potasyum sülfatın uzun süreli kullanımı bazı organik gübreler, alkali gübreler, kireç ve diğer asitlenme gübreleriyle birleştirilmelidir. Beslenmenin daha kapsamlı olması için diğer potasyum gübreleriyle dönüşümlü olarak kullanılması en iyisidir.

Öncelikle, potasyum gübrelerinin iki ana kategorisi vardır, biri tek elementli potasyum gübreleri, diğeri ise potasyum içeren bileşik gübrelerdir. Yaygın tek elementli potasyum gübreleri arasında potasyum klorür, potasyum sülfat ve potasyum silikat bulunur. Potasyum klorür: kökenine göre iki türü vardır: kırmızı ve beyaz; görünüm blok, toz ve düzensiz granüller olarak ayrılır; potasyum oksit içeriği (% K2O olarak ifade edilir) ithal ürünler için genellikle %60, yerli ürünler için ise %57 veya %60'tır. Potasyum sülfat: genellikle beyaz kristal parçacıklar veya toz. Bazı ürünler safsızlıklar nedeniyle hafifçe alacalıdır. Yerli potasyum sülfat, genellikle %50 K2O içeren Lop Nur veya Tayvan'da üretilenleri ve Almanya'da üretilenleri içerir ve %54'tür. Potasyum silikat: koyu gri toz, endüstriyel bir yan üründür, içerik yalnızca test yoluyla doğrulanabilir, genellikle K2O %10 ila %14'tür ve alkalidir. Yaygın potasyum içeren bileşik gübreler, üçlü bileşik gübrelerin potasyum içeriği ambalaj poşetinden görülebilir: N-P2O5-K2O. İkili bileşik gübre - potasyum nitrat: piyasada nadiren görülen beyaz kristal parçacıklar. İkincisi, potasyum gübrelerinin gerçekliğini ayırt etmek çok karmaşıktır ve sonunda test edilerek çözülmesi gerekir. Burada tanıtılan potasyum gübresinin basit tanımlama yöntemi, potasyum içeriğini belirleyemeyen ve sınırlı etkiye sahip olan yalnızca nitel bir tanımlama yöntemidir. Biri demir sac yakma yöntemidir: birkaç gübre parçacığını (büyük veya küçük) kırmızı-sıcak bir demir sac üzerine koyun ve yakın. Erimeyen, kokusu olmayan ve ısıtıldığında sıçrayanlar kabaca potasyum gübresi olarak tanımlanabilir. Demir sac, gübre parçacıkları doğrudan yüksek sıcaklıkta yakılacak şekilde eğilirse, renkli alevler ortaya çıkar. Altın ve parlak alevler sodyumdur ve lavanta alevleriyle açık sarı olanlar potasyumdur. Ayrıca tuğla kırmızısı, açık kırmızı veya beyaz olabilen bir tür toz potasyum gübresi de vardır. Tanımlama yöntemi de sac üzerinde yakmaktır. Potasyum gübreleri çözünmez ve kokusuzdur; fosfatlı gübreler ise açık gri renktedir ve çözünmez olmalarına rağmen koku yaparlar. Ek açıklama: Sac üzerindeki gübre parçacıkları yüksek sıcaklıktan sonra erir ve yoğun duman çıkarsa, amonyak kokusu olanlar amonyum azotlu gübrelerdir ve sadece amonyak kokusu olmadan eriyenler nitrat olabilir; sac üzerindeki gübre parçacıkları erimez veya zıplamaz, ancak ekşi veya kemik kokusu varsa, bunlar fosfatlı gübre olabilir. İkinci yöntem, doymuş potasyum gübre çözeltisini tel halka üzerine daldırmak, yüksek sıcaklıktaki bir alevde yakmak ve alev rengini gözlemlemektir, ancak potasyum ve sodyumun alev renklerini ayırt etmek zordur. Ancak piyasada rutinin dışında, saflaştırılmamış küçük potasyum feldispat parçaları veya tozları gibi kalitesiz potasyum gübreleriyle karşılaşırsanız, çözünebilir potasyum içeriğini ancak kimyasal analiz yoluyla belirleyebilirsiniz. Yanma yöntemi tek başına nitel olabilir, nicel olamaz, yani yalnızca doğruyu ve yanlışı ayırt edebilir, üstün ve aşağıyı ayırt edemez. Bu nedenle, çiftçiler gübre satın almayı seçtiklerinde aldatılmamak için düzenli satış noktalarına gitmelidirler.

Potasyum sülfat, K2SO4 kimyasal formülüne sahip yaygın bir inorganik tuzdur. Çözünürlüğü sıcaklık, basınç ve çözünen madde etkileşimleri gibi birçok faktörden etkilenir.

Çözünürlük sıcaklıkla yakından ilişkilidir. Genellikle sıcaklık arttıkça potasyum sülfatın çözünürlüğü de artacaktır. Literatür verilerine göre, oda sıcaklığında (yaklaşık 25), potasyum sülfatın çözünürlüğü 100 mililitre su başına yaklaşık 11,5 gramdır. Sıcaklık 100 santigrat dereceye yükseldiğinde, çözünürlük 100 mililitre su başına yaklaşık 110 gramdır. Potasyum sülfatın yüksek sıcaklıktaki çözünürlüğünün oda sıcaklığındakinden çok daha fazla olduğu görülebilir.

Potasyum sülfat iyonik bir bileşik olduğundan, suda çözündüğünde K+ ve SO4-2'nin iyonik formlarına ayrışacaktır. Bu iyon ayrışma süreci endotermiktir. Bu nedenle, çözünürlük aynı zamanda çözünen etkileşimlerle de ilişkilidir. Bu özelliğinden dolayı, potasyum sülfat buz çözücü bir madde olarak kullanılabilir, buzla birleşme sürecinde ısıyı emer, buzun erime noktasını düşürür ve erimeyi hızlandırır.

Çözücünün özellikleri potasyum sülfatın çözünürlüğünü de etkileyecektir. Örneğin, çözücü olarak amonyak suyu kullanılırsa, potasyum sülfat amonyak suyuyla reaksiyona girerek amonyum sülfat oluşturabilir. Bu nedenle, potasyum sülfatın çözünürlüğü çözücünün bileşimine de bağlıdır.

Potasyum sülfatın çözünürlüğü en çok sıcaklıkla ilişkilidir. Sıcaklık arttıkça çözünürlük de artacaktır. Aynı zamanda çözücünün özellikleri gibi diğer faktörler de çözünürlüğü üzerinde belirli bir etkiye sahip olacaktır. Potasyum sülfatın yüksek çözünürlüğü, tarım, kimya endüstrisi vb. gibi birçok alanda yaygın olarak kullanılmasını sağlar.